Zakres usług:
Kiedy skorzystać z konsultacji psychologicznych?
Głównym celem konsultacji psychologicznej jest pomoc w zrozumieniu i radzeniu sobie z konkretnym problemem lub trudnością emocjonalną. Może to dotyczyć problemów takich jak lęki, stres, trudności
w relacjach, problemy w pracy lub szkole, kryzysy życiowe lub inne wyzwania.
Konsultacje psychologiczne są formą doraźnej pomocy. Mogą dotyczyć wielu różnych tematów, w tym radzenia sobie z emocjami, rozwiązywania problemów, podejmowania decyzji, rozwoju osobistego, zarządzania stresem, budowania zdrowych relacji i wiele innych. Konsultacje psychologiczne mogą być przydatne dla osób, które potrzebują szybkiej pomocy w radzeniu sobie z określonym problemem lub sytuacją życiową. Mogą również służyć jako pierwszy krok w kierunku pełniejszej terapii, jeśli taka będzie potrzebna.
Dla kogo:
Konsultacja psychologiczna to krótka forma wsparcia psychologicznego, która może obejmować jedno lub kilka spotkań z psychologiem lub psychoterapeutą. Głównym celem konsultacji psychologicznej jest zrozumienie i rozwiązanie konkretnego problemu lub wyzwania emocjonalnego
Konsultacja psychologiczna
Na czym polega psychoterapia dzieci i młodzieży?
Psychoterapia dzieci i młodzieży jest specjalizowaną formą terapii, która koncentruje się na potrzebach i trudnościach emocjonalnych, zachowawczych i rozwojowych. Uwzględnia unikalne aspekty związane z wiekiem i rozwojem.
Stosowane techniki terapeutyczne są dostosowane do możliwości dziecka i jego indywidualnych potrzeb. Terapia może przybrać formę zabawy lub być kreatywna i interaktywna, tak aby zapewnić dziecku jak najbardziej komfortowe środowisko.
Pierwsze spotkanie z psychoterapeutą:
Pierwsze spotkanie jest spotkaniem z rodzicem, które ma charakter konsultacji. Psychoterapeuta zapoznaje się z trudnościami dziecka oraz jego potrzebami widzianymi oczami rodzica.
Kolejny krok to spotkanie psychoterapeuty z dzieckiem, które również ma charakter konsultacji mającej na celu poznanie się oraz określenie obszarów do dalszej pracy.
Następnie omawiany zostaje plan terapeutyczny wraz z dzieckiem i rodzicem. Określane zostają cele terapeutyczne oraz zostaje zawarty kontrakt pomiędzy psychoterapeutą a dzieckiem (kontrakt określa warunki współpracy, zasady poufności i bezpieczeństwa podczas trwania terapii).
Dla kogo:
Psychoterapia dzieci i młodzieży może być skuteczną formą wsparcia dla dzieci i młodzieży, którzy borykają się z trudnościami emocjonalnymi lub zachowawczymi. Jeśli rodzic lub opiekun zauważa, że dziecko ma trudności, które wpływają na jego funkcjonowanie i jakość życia, warto rozważyć podjęcie psychoterapii.
Psychoterapia dzieci i młodzieży
Kiedy skorzystać z psychoterapii?
Z psychoterapii warto skorzystać w momencie, kiedy pojawia się myśl, że coś jest nie tak. Psychoterapia może być pomocna w radzeniu sobie z różnymi problemami emocjonalnymi, psychicznymi i życiowymi. Jeżeli odczuwasz, że trudności emocjonalne lub psychiczne wpływają na twoje codzienne funkcjonowanie warto rozważyć konsultację z psychoterapeutą.
Pierwsze spotkanie z psychoterapeutą
Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacyjny i opiera się głównie na zebraniu wywiadu – informacji potrzebnych do postawienia trafnej diagnozy oraz opracowania dalszego planu terapeutycznego. Na pierwszej wizycie określane zostają cele terapeutyczne oraz zostaje zawarty kontrakt pomiędzy psychoterapeutą a klientem (kontrakt określa warunki współpracy, zasady poufności i bezpieczeństwa podczas trwania terapii).
Dla kogo:
Warto skorzystać z psychoterapii, kiedy odczuwasz:
-
- obniżony nastrój
- depresja
- zaniżoną samoocenę
- brak chęci do życia
- zaburzenia odżywiania
- trudności emocjonalne
- lęk i niepokój
- trudne sytuacje życiowe
- trudności, z którymi sam nie jesteś w stanie sobie poradzić
Psychoterapia indywidualna
Diagnoza ADHD - dorośli
Jeśli doświadczasz trudności w funkcjonowaniu codziennym, w relacjach społecznych, edukacji lub w pracy, a jednocześnie obserwujesz u siebie objawy, które mogą sugerować ADHD, warto skonsultować się ze specjalistą. Trudności, które mogą sugerować potrzebę diagnozy ADHD:
-
- Trudności w skupieniu uwagi – jeśli masz trudności w utrzymaniu uwagi na jednej czynności, zapominasz o zadaniach, miewasz trudności w organizacji pracy lub zadaniach.
- Hiperaktywność i impulsywność – często czujesz się niespokojny, musisz ciągle być w ruchu, nie potrafisz czekać na swoją kolej, podejmujesz szybkie decyzje bez zastanowienia.
- Problemy w relacjach – jeśli ADHD wpływa na Twoje relacje z innymi ludźmi, zarówno w sferze osobistej, jak i zawodowej, może to być powód, aby skonsultować się ze specjalistą
- Trudności edukacyjne – jesteś uczniem lub studentem, a trudności w koncentracji i organizacji wpływają na Twoje wyniki szkolne lub akademickie, warto rozważyć konsultację.
Jak wygląda diagnoza ADHD?
Diagnoza ADHD zazwyczaj obejmuje kilka etapów i różne techniki oceny. Pierwsze spotkanie to wywiad kliniczny, na którym pacjent opisuje doświadczane przez siebie trudności. Następnie psycholog wykorzystuje konkretne narzędzia diagnostyczne (DIVA – 5) w celu potwierdzenia opisanych przez pacjenta objawów. Po przeprowadzeniu wywiadu oraz wybranych kwestionariuszy wyniki zostają omówione z pacjentem wraz z propozycją dalszego procesu terapeutycznego.
Dla kogo?
Diagnoza ADHD kwestionariuszem DIVA – 5 przeznaczona jest dla osób dorosłych, u których istnieje ryzyko lub podejrzenie Zespołu Nadpobudliwości Psychoruchowej.
Diagnoza ADHD
dorośli
DIAGNOZA ZABURZEŃ OSOBOWOŚCI SCID-5
Badanie SCID-5, czyli Ustrukturalizowany Wywiad Kliniczny do Badania Zaburzeń Osobowości, jest narzędziem diagnostycznym stosowanym przez psychologów i psychiatrów w celu oceny zaburzeń osobowości.
Jak przebiega badanie?
Badanie składa się z 3 spotkań:
- Spotkanie zapoznawcze w celu zebrania wywiadu oraz wypełnieniu przez pacjenta kwestionariusza wstępnego (50 min.)
- Badanie SCID-5, czyli Ustrukturalizowanym Wywiadem Klinicznym do Badania Zaburzeń Osobowości (60 min.)
- Spotkanie podsumowujące diagnozę, wydanie opinii oraz omówienie dalszych zaleceń (50 min.)
Diagnoza zaburzeń osobowości SCID-5
TERAPIA EMDR - DOROŚLI
Terapia EMDR to forma terapii ukierunkowana na przetwarzanie trudnych doświadczeń, zwłaszcza traum i silnego stresu, z wykorzystaniem tzw. stymulacji bilateralnej (najczęściej ruchów gałek ocznych, czasem bodźców dźwiękowych lub dotykowych). Podczas sesji osoba koncentruje się na określonych wspomnieniach, emocjach i doznaniach z ciała, a jednocześnie śledzi naprzemienne bodźce, co pomaga „odwrażliwić” wspomnienie i zmniejszyć jego obciążający wpływ. Terapia EMDR:
- Skupia się na przetwarzaniu nieprzetworzonych wspomnień, które wywołują silny lęk, napięcie czy poczucie zagrożenia.
- Wykorzystuje stymulację bilateralną (ruchy oczu, naprzemienne dźwięki lub dotyk), aby wspomóc naturalne mechanizmy przetwarzania informacji w mózgu.
- Celem jest redukcja intensywności emocji, zmiana przekonań związanych z wydarzeniem oraz złagodzenie objawów somatycznych.
Jak wygląda pierwsze spotkanie
Pierwsza sesja służy głównie zebraniu wywiadu: terapeuta poznaje historię osoby, jej aktualne trudności oraz omawiane są cele terapii. Na tym etapie omawiany jest też plan pracy, wstępnie identyfikuje się potencjalne wspomnienia do przetwarzania i ocenia gotowość do rozpoczęcia pracy.Omawiane zostają informacje o samej metodzie, jej przebiegu i możliwych reakcjach.
Dla kogo jest terapia EMDR?
Terapia EMDR jest przeznaczona dla osób po traumatycznych wydarzeniach (wypadki, przemoc, nagła utrata bliskich) oraz z zespołem stresu pourazowego (PTSD). Terapia ma również zastosowanie dla osób zmagających się z trudnościami lękowymi, depresyjnymi, z fobiami, natrętnymi wspomnieniami lub myślami, problemami z regulacją emocji, a także w niektórych przypadkach uzależnień czy bólu przewlekłego.
Terapia EMDR – dorośli
TERAPIA EMDR - DZIECI I MLODZIEŻ
Terapia EMDR dla dzieci i młodzieży to forma terapii, która pomaga „przetworzyć” trudne lub traumatyczne doświadczenia tak, aby wspomnienia przestały wywoływać silny lęk, napięcie czy poczucie zagrożenia. W pracy z dziećmi wykorzystuje się stymulację bilateralną (naprzemienne bodźce – ruch, dotyk, dźwięk) połączoną z zabawą, rysowaniem czy odgrywaniem scenek, dzięki czemu młodsze osoby mogą bezpiecznie wyrażać emocje i stopniowo odzyskiwać poczucie wpływu i bezpieczeństwa.
Terapia koncentruje się na powiązaniu obecnych trudności dziecka (np. lęku, wycofania, wybuchów złości) z wcześniejszymi, często trudnymi wydarzeniami i na ich „odmrożeniu” w pamięci. Podczas sesji dziecko w bezpieczny sposób zbliża się do trudnych wspomnień, jednocześnie podążając wzrokiem za palcem lub światłem, słuchając naprzemiennych dźwięków lub doświadczając delikatnego stukania w dłonie, co wspiera naturalny proces przetwarzania informacji w mózgu. U młodszych dzieci dużą rolę odgrywa zabawa, rysunek, praca z lalkami lub figurkami, które pomagają symbolicznie odegrać doświadczenia i emocje. Celem jest, aby wspomnienia stały się „zwykłymi” wspomnieniami – bez nadmiernego ładunku emocjonalnego – oraz by zmniejszyły się objawy takie jak koszmary, nadmierna czujność, napady lęku czy problemy w relacjach.
Jak wygląda pierwsze spotkanie
W przypadku dzieci do 16. roku życia pierwsze spotkanie odbywa się wyłącznie z rodzicem (lub opiekunem prawnym), bez udziału dziecka. Podczas tego spotkania terapeuta zbiera szczegółowy wywiad dotyczący rozwoju dziecka, ważnych wydarzeń życiowych, aktualnych trudności oraz dotychczasowego leczenia, a także wyjaśnia, na czym polega EMDR i jak będzie wyglądała praca. Omawiane są również zasady współpracy, rola rodzica w procesie terapeutycznym (np. wspieranie regulacji emocji w domu, dbanie o bezpieczeństwo dziecka) oraz wstępne wskazania i przeciwwskazania do zastosowania EMDR. Kolejne wizyty (już z dzieckiem) rozpoczynają się od zbudowania relacji, wprowadzenia prostych technik samoregulacji oraz stopniowego przygotowania do właściwej pracy z trudnymi doświadczeniami.
Dla kogo jest terapia EMDR?
Terapia EMDR jest szczególnie polecana dzieciom i nastolatkom po doświadczeniach traumatycznych: przemocy, wypadkach, nagłych hospitalizacjach, nagłej utracie bliskich, poważnych chorobach czy innych sytuacjach zagrażających poczuciu bezpieczeństwa. Sprawdza się także w trudnościach takich jak PTSD, zaburzenia lękowe, fobie, depresja, problemy z samooceną, wybuchy złości, objawy somatyczne bez wyjaśnienia medycznego czy trudności w relacjach rówieśniczych. Może być stosowana zarówno u małych dzieci (przy odpowiednim dostosowaniu formy pracy), jak i u młodzieży.
